Sinterklaassurprise tegen koude neuzen
Eindelijk een foto op model van mijn zelfgemaakte, (bijna) middeleeuws verantwoorde neuswarmer als surprise voor Marije, die tijdens middeleeuwse weekenden nogal eens met een koude neus kampt.
Als ruil voor deze foto op model zal ik wat links plaatsen naar filmpjes met uitleg over Nadelbinden op YouTube.
Eerste eigengebreide muts! Sjaal voor Guido!
November was een frustrerende breimaand. Misschien niet voor u doorgewinterde breiers, maar voor mij als ontzettende beginneling toch zeker. Goed, misschien was een muts als doel iets te hoog gegrepen na één proeflap die er zo uit zag, maar er moet wat uitdaging in zitten toch?
Dus het begin van de baby merino muts was een feit. Na een klein onhandigheidje met averechts breien (‘oh moet je de draad dan weer naar voren halen?’) zat er ineens aardig wat schot in, en leek het al heel wat, echter niet op het plaatje van Drops waar ze veel grovere wol hadden gebruikt. En oh ja, er was maar één bol baby merino, en wel met zulke onbestemde kleuren dat andere bollen er bij gebruiken waarschijnlijk niet mooi zou worden.
Op naar de lokale Sajet, waar mooie bollen mosgroen, lichtgroen en blauw mij een mooie combinatie voor een muts leken. Zo gezegd, zo begonnen. Na een paar pennen kwam ik er alleen achter dat het toch echt gerstekorrel werd. Hoe dat kwam? Nou heel simpel; de eerste keer met de baby merinowol moesten de laatste twee steken recht volgens het patroon, maar had ik een steek te weinig gezet bij het opzetten waardoor ik er daar aan het eind daardoor maar drie recht deed. En u raadt het al, dat was niet het geval bij de nieuwe opzet. Maar wel drie steken recht aan het eind.
Geen probleem, zag er eigenlijk best leuk uit met af en toe een pen in de andere kleur, ook al leek het nu helemaal niet meer op het plaatje van Drops. Het vervelende was alleen dat het daardoor ook niet echt meer meerekte, waardoor – ja hoor, u gaat door voor de koelkast – het niet meer paste.
Dus; opnieuw begonnen, beter opgelet hoe een rechte en een averechte er aan de andere kant eigenlijk uit zien, en gaan maar weer. En omdat het allemaal zo goed ging, dacht ik: wat een onzin, heen en weer breien op een rondbreinaald (zoals het patroon voorschreef), ik brei het gewoon aan elkaar! Maar het zou toch te mooi voor woorden zijn als dat dan in één keer goed zou gaan, vindt u ook niet? En wat was het geval? Juist, verdraaid aan elkaar gezet.
En toen, lieve lezers, was ik zo ontzettend klaar met al deze mislukte pogingen om een muts te breien! U telt hierboven misschien (slechts?) vier pogingen, maar alle keren dat ik de steken verkeerd opzette (draad te kort, opzetten op het deel van de draad dat aan de bol zit ipv naar het eind gaat, en ga zo maar door) waren me teveel geworden.
Dus, zie hier: een sjaal voor Guido die bijna af is. Binnenkort foto’s op model ;)
(En nee, helaas ging ook dit niet vlekkeloos… Maar dat verhaal zult u vast nog wel eens horen!)
Middeleeuws verantwoord
Afgelopen weekend was het halfjaarlijkse middeleeuwse festival in Bäbelin. Dit was het eerste middeleeuwse weekend sinds mijn nieuwverworven wolinteresse. Eerder dit jaar had ik op een festival in Belgie wel een spintol en wat ongesponnen wol gekocht, maar dat ging toch nog niet zo lekker, en kan je ook niet makkelijk thuis op de bank oefenen. Smoesjes, smoesjes, dat klopt. Maar toch :) Het breien beviel me eigenlijk best goed, maar ja, dat deden ze toch echt nog niet in de middeleeuwen. Met het idee in Bäbelin de spintol er toch weer bij te pakken, vertrokken we vrijdagochtend, en met datzelfde idee stapte ik zaterdagochtend de tent uit. Best koud, oktober in NoordOostDuitsland.. Twee dames uit onze groep trokken daarop spontaan hun rokken omhoog, waarbij ze hun ‘beenlingen’ lieten zien, beenwarmers dus. Dat was geen gek idee, met dat weer! Het ene paar was van wollen stof, het andere handgehaakte wol. Zag er uit als een mooi project, afgezien van het feit dat ik niet kan haken, en dat in de late middeleeuwen eigenlijk ook nog niet gehaakt werd….. Maar ach, dat weten de meesten toch niet, het ziet er wel erg verantwoord uit voor leken :) Dus, na het eerste oefenwerk op jacht naar een bol wol. Erg mooie gevonden, handgeverfd en -gesponnen, dus dat was een pluspunt. En aan het eind van het weekend zag dat er zo uit:
Maar ik had niet helemaal goed opgelet toen Juf Cathalijne vertelde hoe te meerderen. Met als gevolg dat ik in plaats van 2 ‘rondjes’ meerderen er toch zo’n stuk of 5 gedaan had, waardoor het wel een heel bijzondere beenling-in-wording werd… Afhalen dus, maar het laatste deel was andere wol die eigenlijk getwijnd was, maar daardoor te dik voor haken, dus hadden we de twee draden uit elkaar getrokken tot één. Monnikenwerk, want dat hangt aan elkaar vast, en verliest dan zn sterkte omdat het weer uitdraait. Geen goed idee dus. En toen was het al zondagavond. Einde project.
Vanmiddag toch maar een haaknaald gaan halen om dat beter onder de knie te kunnen krijgen, want was toch wel erg leuk! En daarna eens flink gaan zoeken op YouTube, want er zijn ook echte verantwoorde manieren om beenlingen te maken. Nadelbinden is zo’n manier, maar heeft het imago erg ingewikkeld te zijn. M’n moeder heeft wel een Nadelbind-naald, die ik mocht lenen, en na wat gepruts is dit het eerste resultaat!
Dat viel nog alles mee, maar het wordt nu wel een rondje. Best leuk voor een muts, maar veel meer kan ik er nog niet mee. Nog een beetje oefenen dus :)
Over mutsen gesproken… Dit is de huidige staat van de muts-in-wording…
Nog in twijfel of dit wel wordt wat ik wil. Deze ene bol is duidelijk niet genoeg, moet er dan een andere kleur tussendoor, of ga ik met een aantal andere bollen de muts maken en deze gebruiken voor iets anders? Dilemma’s, dilemma’s. Wie het weet mag het zeggen!
De Zevende Wolhemel
![](http://woolish.files.wordpress.com/2010/10/breisel.jpg"> "proeflap")
Afgelopen week was ik erg druk met het proeflapje van rode acryl. Vooruit; EEN proeflapje, laten we wel wezen… Met in het midden een onbedoeld gat, aan het eind meer steken dan in het begin (kan iemand me vertellen hoe dat kan?!?!) en niet helemaal netjes afgewerkt (dank aan Sam), maar het is een begin!
Op naar iets nieuws! Sacha tipte de opheffingsuitverkoop van de Groningse (met name online) winkel Wolhemel, en vanmiddag mocht ik dan eindelijk mijn nieuwste aanwinsten ophalen. Het is een bijeengeraapt zooitje, uitgekozen op “ooh mooie kleur”, dus wel een mooi zooitje ;)
Vol enthousiasme wilde ik van die ene hele mooie geel-groen-blauwe Baby Merinowol daar in het midden een lekkere warme, grove sjaal breien, maar bij het lezen van een patroon heb ik vooral veel vragen gekregen… Antwoorden zijn dan ook meer dan welkom! (zie Forum).
